Infomaniak is nu onverkoopbaar: hoe een Zwitserse stichting de Europese cloudsoevereiniteit vastlegt

Wanneer een techoprichter de controle uit handen geeft

Op 20 mei 2026 maakte Boris Siegenthaler — de man die Infomaniak dertig jaar geleden oprichtte — bekend dat hij geen zeggenschap meer heeft over het bedrijf.

Hij heeft het niet verkocht. Hij heeft het weggegeven.

De meerderheid van de stemrechten is overgedragen aan de Infomaniak Foundation, een nieuw opgerichte Zwitserse stichting van algemeen nut. De aandelen die zij houdt zijn bijzonder: ze geven stemrecht, maar zijn niet overdraagbaar. Niet aan een erfgenaam. Niet aan een investeerder. Niet aan een private-equityfonds dat in 2034 op zoek is naar een Zwitsers cloudbedrijf om op te kopen. Niet aan een Amerikaanse hyperscaler die besluit dat de 1,4 miljoen Europese klanten van Infomaniak goed staan op een kwartaalcijferslide.

In een jaar waarin het Internationaal Strafhof aan den lijve ondervond wat er gebeurt als een Amerikaanse techleverancier — onder druk van sancties — besluit dat een zittend hoofdaanklager geen toegang meer krijgt tot zijn e-mail, is dit precies het soort structurele toezegging dat de Europese digitale soevereiniteit echt vooruit helpt.

Wat er veranderd is, waarom het ertoe doet en wat het betekent voor elke Europese organisatie die in 2026 een cloudleverancier kiest, leest u hieronder.

Wat is er feitelijk veranderd

Infomaniak is nog steeds Infomaniak. Hetzelfde team, dezelfde producten, dezelfde Zwitserse datacenters op waterkracht. De kDrive die u vandaag gebruikt is de kDrive die u volgend jaar gebruikt — alleen beter.

Wat wel veranderde, is de bedrijfsstructuur eronder. De Infomaniak Foundation houdt nu de meerderheid van de stemrechten via bijzondere, niet-overdraagbare aandelen. De stichting heeft twee statutair vastgelegde missies:

De onafhankelijkheid en het DNA van Infomaniak beschermen — soevereiniteit, duurzaamheid, privacy en lokale verankering. De stichting fungeert als referentieaandeelhouder. Geen enkele toekomstige investeerder kan de missie overrulen.
Projecten van algemeen belang ondersteunen — digitale soevereiniteit en onderwijs, milieu en biodiversiteit, ethische technologie en de energietransitie.

In de praktijk betekent dit: Infomaniak kan niet verkocht worden aan een multinational. Het kan niet naar de beurs gebracht worden en in een kwartaalcijfertredmolen belanden die zijn productprincipes uitholt. Het kan niet worden overgenomen door een hyperscaler die honger heeft naar een Zwitserse klantenbasis.

De bescherming is structureel, niet beloftegebaseerd. Vertrouwen dat berust op de goede wil van een oprichter houdt het uit tot die oprichter met pensioen gaat, verkoopt of overlijdt. Vertrouwen dat berust op onherroepelijke aandelen overleeft de oprichter.

Waarom dit stewardseigendom heet

Voor wat hier gebeurt bestaat een naam: stewardseigendom, in het Duits ook wel Verantwortungseigentum — “verantwoordelijk eigendom.”

Het principe is simpel. De zeggenschap ligt bij mensen die zich verbinden aan de missie, niet bij wie er toevallig waarde uit het bedrijf wil halen. Winst kan nog steeds gemaakt en uitgekeerd worden. Maar de controle over waar het bedrijf voor staat ligt bij stewards, niet bij aandeelhouders.

U heeft dit model eerder gezien, ook al kende u de naam misschien niet:

Patagonia droeg in 2022 het eigendom over aan de Holdfast Collective en de Patagonia Purpose Trust. Yvon Chouinard zei het zo: “De aarde is nu onze enige aandeelhouder.”
Bosch, het Duitse industrieconcern van 90 miljard euro, is al decennialang voor het overgrote deel eigendom van de Robert Bosch Stiftung. De statuten van die stichting zijn de reden dat Bosch bepaalde contracten weigert die met zijn missie zouden botsen.
Zeiss (het optica- en halfgeleiderlitografiebedrijf dat de strategisch meest cruciale industriële machines van Europa maakt) is sinds 1889 eigendom van de Carl-Zeiss-Stiftung.
Mozilla Foundation is eigenaar van Mozilla Corporation. Dat is precies waarom Firefox geen Chrome is.
Ikea, Bertelsmann, Heraeus, dm-drogerie markt — allemaal hetzelfde model.

Dit is geen randverschijnsel. Het is een van de oudste en meest weerbare ondernemingsvormen van continentaal Europa. Wat nieuw is, is dat het model nu wordt toegepast op een cloudbedrijf dat rechtstreeks concurreert met AWS, Microsoft en Google om Europese klanten.

Het ICC-incident dat de urgentie blootlegde

In 2025 verloor de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof plotseling toegang tot zijn Microsoft-e-mail. De reden: Amerikaanse uitvoerende sancties, opgelegd als reactie op ICC-onderzoeken waar de Amerikaanse regering tegen was. Het verhaal raasde door de Europese beleidskringen vanwege wat het structureel liet zien — het vermogen van een Amerikaanse cloudleverancier om een instelling met Europese zetel te bedienen, hangt af van beslissingen van de Amerikaanse uitvoerende macht waarover noch de klant noch de leverancier ook maar iets te zeggen heeft.

Het ICC is een verdragsorgaan. Het is een van de juridisch meest gewichtige instellingen op aarde. Als de e-mail van zijn hoofdaanklager kan worden afgesloten via een presidentieel decreet, wat zegt dat dan over elk Europees ziekenhuis, ministerie, bank en universiteit die op AWS, Azure of Google Cloud draait?

Boris Siegenthaler verwees in zijn aankondiging rechtstreeks naar dit incident. Dat is het soort moment waarop “we zouden eens moeten nadenken over cloudsoevereiniteit” verandert in “we moeten structureel voorkomen dat dit ons ook overkomt.” (Voor de context: lees ook onze toelichting over waarom EU-digitale soevereiniteit er echt toe doet en de CLOUD Act-uitleg in onze begrippenlijst.)

Wat het verandert voor de leverancierskeuze

Bent u een Europees bedrijf, een publieke instelling of een gereguleerde entiteit die in 2026 cloudleveranciers afweegt, dan verandert de aankondiging van de Infomaniak Foundation de berekening op drie concrete punten.

1. Het overnamerisico verdwijnt. De meeste “EU-vriendelijke” SaaS-leveranciers zijn nog altijd in handen van durfkapitalisten of holdings met een duidelijk exit-pad. Die exit is doorgaans een overname — vaak door een Amerikaanse strateeg. Uw “leverancier met Europese zetel” kan binnen achttien maanden een dochter van Salesforce zijn. Bij Infomaniak bestaat dat exit-pad simpelweg niet meer. De aandelen kunnen fysiek niet verkocht worden.

2. Missiedrift is structureel ingeperkt. De statuten van de stichting binden het bedrijf. Als een toekomstige CEO zou willen pivoteren naar “het in licentie geven van AI-trainingsdata” of “we houden gewoon een kopie in Virginia, dat is goedkoper”, dan handelt hij of zij tegen de statuten in. Dat is geen kleinigheid. Het is dezelfde bindende beperking die ervoor zorgt dat Bosch defensiecontracten weigert die in strijd zijn met zijn oprichtingswaarden.

3. De prijsdruk vanuit kortetermijnaandeelhouders verdwijnt. Wanneer investeerders 25 procent groei per jaar eisen, neemt de verleiding toe om geld te verdienen via dark patterns, verborgen tariefgrenzen of agressieve upsells. Een door een stichting beheerd bedrijf hanteert geen groei-tegen-elke-prijs-spelboek, omdat de stichting niet probeert haar belang te verzilveren.

Voor inkoopteams betekent dit een leverancier wiens langetermijnbelangen nu juridisch verankerd zijn aan precies de dingen waarom u hem koos. Voor CTO’s betekent het één vraag minder in het risicoregister: “wat als ze worden overgenomen?”

Wat het niet verandert

Het is eerlijk om ook de grenzen van deze structuur te benoemen.

Een stichting kan nog steeds slechte besluiten nemen. Infomaniak kan nog steeds een product uitbrengen dat op een specifiek punt slechter is dan AWS. Zwitserse dataresidentie betekent niet automatisch een betere uptime of betere ondersteuning. De structurele bescherming geldt tegen veranderingen aan waar het bedrijf voor staat, niet tegen gewone uitvoeringsrisico’s.

Stichtingsbestuur heeft zijn eigen pathologieën. Stichtingen kunnen bureaucratisch worden. De Carl-Zeiss-Stiftung had decennialang interne politiek. Robert Bosch GmbH heeft eigen arbeidsconflicten gekend. Daar lost een statuut weinig aan op.

En het stichtingsmodel werkt alleen als de onderliggende onderneming gezond blijft. Een door een stichting beheerd bedrijf dat verlies maakt, moet meer omzet vinden, kosten snijden of schuld aangaan. Het kan niet zomaar aandelen verkopen aan private equity om zichzelf eruit te trekken. Dat is goed voor de soevereiniteit en lastig voor crisismanagement. Infomaniak gokt erop dat dertig jaar winstgevende bedrijfsvoering hen voldoende veerkracht geeft om die beperking te dragen.

Het bredere patroon

Wat u ziet als u naar de Infomaniak Foundation kijkt, is het Europese antwoord op de consolidatie van digitale infrastructuur in handen van vier Amerikaanse bedrijven.

De Europese tools-beweging — Proton, Infomaniak, Mistral AI, Mullvad, Threema, Element, Mojeek, DeepL, OVHcloud, Scaleway, Hetzner, Tuta, Nextcloud — heeft niet alleen behoefte aan betere producten. Ze heeft behoefte aan ondernemingsstructuren die de voorspelbare uitkomst voorkomen waarbij een succesvol EU-techbedrijf in jaar tien wordt overgenomen door Microsoft of Salesforce en stilletjes de privacypositie afbouwt waardoor het in de eerste plaats succesvol werd.

Stewardseigendom is niet het enige antwoord. Coöperatief eigendom (het Mondragon-model), B-Corp-status, gecertificeerde sociale ondernemingen — het zijn allemaal opties. Maar van al die varianten heeft het stichtingsmodel het sterkste juridische bit. Een statuut is geen marketingclaim. Het is afdwingbaar.

Verwacht in de komende vijf jaar meer Europese techoprichters die deze stap zetten. De aankondiging van Infomaniak is van belang omdat het een van de grootste en operationeel meest serieuze Europese cloudbedrijven betreft. Dit gaat de referentiecasus worden.

Wat u nu kunt doen

Als Infomaniak al deel uitmaakt van uw stack, verandert er operationeel niets — maar het langetermijnvertrouwen dat u in die keuze kunt stoppen, is wel materieel gegroeid.

Bent u nog bezig met het afwegen van EU-cloudleveranciers:

Infomaniak kDrive vervangt Google Drive en Dropbox. Vijftien GB gratis, datacenters op waterkracht, volledige AVG-conformiteit.
Infomaniak Web Hosting vervangt GoDaddy en Amerikaanse shared hosting. Gratis domein, EU-jurisdictie, hernieuwbare energie.
Infomaniak Managed Cloud vervangt DigitalOcean en Linode. Soevereine Zwitserse infrastructuur, geen Amerikaans uitwijkpad.

Alle drie worden nu gedragen door een van de meest duurzame bestuursstructuren in de Europese techsector. Dezelfde Zwitserse datacenters op hernieuwbare waterkracht. Dezelfde AVG-conformiteit. Dezelfde end-to-end productlijn. Plus een statuut dat toekomstige bestuurders niet kunnen terugdraaien.

Schrijft u over Europese digitale soevereiniteit, adviseert u erover of maakt u er beleid op, dan is deze aankondiging het citeren waard. Ze verschuift het gesprek van “we zouden Europese alternatieven moeten steunen” naar “zo ziet een structureel soeverein Europees alternatief eruit, en dit is het juridische mechanisme dat het duurzaam maakt.”

Wilt u zien in welk Zwitsers tech-ecosysteem dit past, lees dan onze diepteanalyse over de twaalf Zwitserse tools die privacy als uitgangspunt nemen.

Soevereiniteit is geen functie. Het is een structuur. De Infomaniak Foundation laat zien hoe die structuur eruitziet wanneer iemand het ook echt meent.

Wilt u een persoonlijk advies voor een Europese stack? Probeer onze tweeminuten-keuzewizard — vier vragen over uw prioriteiten en u krijgt een gerangschikte shortlist van in de EU gebouwde tools.